dietetycy tarnów ad 6

Nie było istotnych różnic między grupami stosującymi leki. Pewne nowsze metody leczenia pojawiły się w trakcie badania i zostały zatwierdzone do użytku klinicznego po rozpoczęciu rejestracji; wśród nich byli stentujący (w połowie 1994 r.) i antagoniści receptorów glikoproteinowych płytkowych IIb / IIIa (w 1995 r.). Tyklopidyna nie była rutynowo stosowana po PTCA. Analiza interakcji
Rycina 3. Rycina 3. Wskaźniki zagrożenia dla śmierci w dwóch grupach strategii ze stratowaniem według pięciu wstępnie zdefiniowanych zmiennych. Przeprowadziliśmy tę analizę interakcji przez czas do śmierci w podgrupach, stosując model proporcjonalnego hazardu Coxa, w celu ustalenia, czy główne wyniki były zgodne między podgrupami. Współczynniki zagrożenia są przedstawione z 95-procentowymi przedziałami ufności. Współczynniki zagrożenia, które są mniejsze niż 1,0 z przedziałami ufności, które nie przekraczają granicy jedności sprzyjają zachowawczemu zarządzaniu, a wskaźniki powyżej 1,0 sprzyjają inwazyjnemu zarządzaniu. MI oznacza zawał mięśnia sercowego.
Długość czasu do śmierci i zdarzenia sercowego (zgonu lub zawału serca bez zgonu) porównywano dla każdej z pięciu wcześniej zdefiniowanych zmiennych stosowanych w stratyfikacji w celu ustalenia, czy główne wyniki były zgodne między podgrupami (Figura 3). W przypadku śmierci odnotowano umiarkowanie silne dowody statystyczne na korzyść w grupie zachowawczo-strategicznej dla 4 z 10 podgrup (pacjentów poddanych trombolizie, bez wcześniejszego zawału, bez depresji w odcinku ST oraz u osób w wieku 60 lat lub starszych) . W żadnej z podgrup nie było strategii inwazyjnej związanej z lepszym wynikiem. W przypadku połączonego pierwotnego punktu końcowego żadna strategia nie zapewnia statystycznie wiarygodnej przewagi w żadnej podgrupie.
Dyskusja
W tej dużej, prospektywnej, randomizowanej próbie leczenia zawału mięśnia sercowego bez załamka Q, zaobserwowaliśmy znaczący 28 procent częstości zdarzeń sercowych podczas obserwacji 12 do 44 miesięcy, ale bez wczesnych lub późnych korzyści klinicznych z rutynowym inwazyjnym postępowaniem . Chociaż łączna częstość zgonów lub nawracających zawałów nie różniła się istotnie pomiędzy dwiema badanymi grupami, wskaźniki zgonu lub niezakończonego zgonem zawału mięśnia sercowego i zgonu były znacznie wyższe podczas pierwszego roku obserwacji wśród pacjentów losowo przydzielonych do strategii inwazyjnej. Zarówno po wypisaniu ze szpitala, jak i po 30 dniach częstość występowania incydentów sercowych i zgonów wśród pacjentów w grupie z inwazyjną strategią została zwiększona o czynnik dwa do trzech, w porównaniu z odsetkiem w grupie zachowawczo-strategicznej. Ponadto ogólna śmiertelność była znacząco niższa w całym pierwszym roku po zawale u pacjentów przypisanych do strategii konserwatywnej. Krzywe umieralności dla każdej strategii miały tendencję do zbiegania się do końca okresu obserwacji (ryc. 2), co nie jest zaskakujące w populacji pacjentów z zawałem mięśnia sercowego bez załamka Q, których obserwowano przez okres do 44 miesięcy.
Ze względów klinicznych i etycznych wykluczono podgrupę pacjentów z powikłaniami niedokrwiennymi bardzo wysokiego ryzyka, którym kliniczne uzasadnienie wymagało wczesnego leczenia inwazyjnego; jednak tylko 9 procent wszystkich kwalifikujących się pacjentów z zawałem bez załamka Q miało takie komplikacje
[przypisy: alprazolam, belimumab, Corsodyl ]
[więcej w: zapalenie przyzębia, zapalenie ucha u dziecka objawy, zatorowość płucna objawy ]