dietetycy tarnów

Ponad połowa wszystkich ostrych zawałów mięśnia sercowego w Stanach Zjednoczonych każdego roku jest klasyfikowana jako zawał mięśnia sercowego bez załamka Q, a odsetek ten wzrasta.1-3 Niemniej jednak, przebieg kliniczny i rokowanie tego typu zawału mięśnia sercowego i najlepsze podejście do zarządzania pozostaje kontrowersyjne.4-7 Ponieważ pacjenci z zawałem bez załamka Q mają wyższe wskaźniki zarówno wczesnych, jak i późnych powikłań niedokrwiennych (ponowna infekcja i dławica po zawale), prawdopodobnie z powodu obecności żywotnego, ale zagrożonego mięśnia sercowego w obrębie strefy perfuzji tętnicy związanej z zawałem, 5-7-16, ich leczenie stało się coraz bardziej agresywne. Chociaż wytyczne American College of American Society Association z 1987 r. Dotyczące arteriografii wieńcowej17 zalecały rutynową angiografię wieńcową dla wszystkich pacjentów po zawale niezwiązanym z Q, nowsze wytyczne nie popierają już tego podejścia do leczenia.18,19 Niemniej jednak, wczesne postępowanie inwazyjne jest nadal szeroko praktykowane. Co więcej, kilka ostatnich badań z udziałem pacjentów z ostrymi zespołami wieńcowymi wykazało brak efektów lub działania niepożądane, gdy po rutynowej angiografii wieńcowej następuje wczesna rewaskularyzacja mięśnia sercowego. 20-23 Tak więc, pomimo niewielkiej ilości danych pomocniczych, wielu lekarzy przyjmuje, że inwazyjna Strategia (cechująca się rutynową angiografią wieńcową, a następnie rewaskularyzacją, jeśli jest to możliwe) jest lepsza od strategii konserwatywnej (polegającej na terapii medycznej, testach nieinwazyjnych i kolejnych procedurach inwazyjnych, jeżeli jest to wskazane przez rozwój spontanicznego lub indukowalnego niedokrwienia – tj. podejście oparte na niedokrwieniu) pod względem poprawy wyników klinicznych.
Aby przetestować tę hipotezę, zainicjowaliśmy wieloośrodkowe, randomizowane, kontrolowane badanie, aby porównać inwazyjną z zachowawczą strategią u pacjentów z ostrym zawałem mięśnia sercowego bez załamka Q; połączonym pierwotnym punktem końcowym była zgon z jakiejkolwiek przyczyny lub nawracającego nieinwazyjnego zawału w czasie co najmniej 12 miesięcy obserwacji.
Metody
Organizacja studiów
Strategie Veterans Affairs bez-załamka Q-Fala w szpitalu (VANQWISH) Rozprawa rozpoczęła się 14 kwietnia 1993 r., Po zatwierdzeniu protokołu przez komisje wizytacyjne w 15 ośrodkach uczestniczących. Dwa miejsca badania zostały usunięte w ciągu sześciu miesięcy z powodu złej rejestracji, a dodatkowe dwie witryny zostały dodane później. W związku z tym 15 ośrodków ukończyło badanie. Ten raport zawiera dane ze wszystkich 17 witryn. Rada monitorująca dane samodzielnie oceniała wyniki okresowe w regularnych odstępach czasu.
Wybór pacjentów
Szczegóły projektu badania zostały opublikowane w innym miejscu [24]. U kwalifikujących się pacjentów musiał wystąpić ewoluujący zawał mięśnia sercowego, poziom izoenzymów MB kinazy kreatynowej (CK-MB) był ponad 1,5 razy wyższy od górnej granicy normy dla szpitala, a nie nowe nieprawidłowe fale Q (lub załamki R) na seryjnych elektrokardiogramach. Pacjenci byli wykluczani, jeśli mieli poważne schorzenia współistniejące, powikłania niedokrwienne, które powodowały ich bardzo wysokie ryzyko w jednostce opieki wieńcowej (utrzymujące się lub nawracające niedokrwienie w spoczynku pomimo intensywnej terapii medycznej lub ciężkiej niewydolności serca, która utrzymywała się pomimo leczenia diuretykami dożylnymi, środkami rozszerzającymi naczynia krwionośne, lub obie)
[podobne: dekstrometorfan, diklofenak, teosyal ]
[podobne: wole guzkowe, wyniki tsh, wysokie trójglicerydy ]