Obniżona aktywność urokinaza oskrzelowo-pęcherzykowego u pacjentów z zespołem zaburzeń oddechowych dorosłych ad 10

Zatem zwiększone poziomy całkowitego białka oskrzelowo-pęcherzykowego, chociaż prawdopodobnie związane ze zwiększonymi antypasminami pochodzącymi z osocza, nie są synonimami zmniejszonej aktywności fibrynolitycznej. Rzeczywiście, utrzymanie prawidłowej aktywności fibrynolitycznej oskrzelowo-pęcherzy- kowej może wyjaśniać szybki klirens krwotoku wyściółkowego i wysięku fibrynowego, który występuje po kontuzji płuc.26, 27 W płynie po płukaniu uzyskanym od pacjentów z ARDS praktycznie wszystkie urokinazy znajdowały się w kompleksach z inhibitorami, głównie PAI-1 (ryc. 5). Źródło lub źródła tego inhibitora były niejasne. Prosta dyfuzja PAI-1 z łożyska naczyniowego, jej uwalnianie z płytek krwi w pęcherzykach płucnych lub oba mogą odpowiadać za jego obecność w płynie do płukania. Wcześniej zgłaszane dane wskazują, że PAI-1 jest białkiem reagującym w ostrej fazie.28 Jednakże możliwe jest również jego lokalne wytwarzanie przez nabłonek pęcherzyków płucnych. Oczywiście, inne inhibitory urokinaz mogą być również ważne, takie jak nexin proteazowy, których nie testowaliśmy specyficznie. 29 Miejsca, które regulują wytwarzanie inhibitorów urokinazy w płucach pozostają do zdefiniowania.
Jednym z ograniczeń tego badania jest to, że analizowaliśmy jedynie płyn z płukania oskrzelowo-pęcherzykowego, a zatem nie można wykluczyć obecności innych mechanizmów miejscowej fibrynolizy pęcherzykowej u pacjentów z ARDS, które nie zostały wykryte w odzyskanym płynie. Na przykład, makrofagi pęcherzykowe mogą wiązać fibrynę, a komórki te wykazują ekspresję związanej z komórką formy urokinazy. 10 Tasujący aktywator plazminogenu, jeśli jest obecny, można wiązać z wiązaniem fibryny z makrofagami, a zatem nie można go znaleźć w płyn do płukania. Niemniej jednak, rozpuszczalna urokinaza odpowiada za większość normalnej aktywności oskrzelowo-wywolawczej aktywatora plazminogenu i nie ma wątpliwości, że rozwój jawnego stanu antyfibrynolitycznego, takiego jaki stwierdzono u pacjentów z ARDS, sprzyja utrzymywaniu się złogów oskrzelowo-pęcherzykowych fibryny pęcherzykowej i fibronektyna.
Istotne konsekwencje funkcjonalne mogą wynikać z trwałości tych depozytów. Wśród białek osocza, monomer fibryny i fibrynogen są najsilniejszymi inaktywatorami środka powierzchniowo czynnego, 30, 31, który wydaje się być obecny, ale dysfunkcjonalny u pacjentów z ARDS.32, 33 Ponadto wzór odkładania fibryny i fibronektyny u pacjentów z ARDS koreluje ze stanowiskami późniejszego włóknienia płuc.1, 5 Zarówno fibryna jak i fibronektyna są znanymi inicjatorami procesu fibrotycznego. Wydaje się, że fibryna jest powleczona fibronektyną, która następnie przyciąga i sprzyja proliferacji fibroblastów.5, 6, 34 Biorąc pod uwagę prawdopodobne znaczenie przetrwałej fibrylarno-pęcherzykowej fibryny i fibronektyny, możliwe jest, że leczenie mające na celu usunięcie tych osadów oskrzelowo-pęcherzykowych może ostatecznie okazać się korzystne w ARDS. , podobnie jak leczenie mające na celu przyspieszenie resorpcji fibryny naczyniowej w miażdżycowej chorobie naczyniowej. Teraz jednak takie podejście jest wyraźnie przedwczesne. Chociaż zidentyfikowaliśmy poważny defekt w ścieżce fibrynolizy pęcherzykowej u pacjentów z ARDS i zdefiniowaliśmy dla niego mechanizm, w tej chwili nie mamy danych na temat jego przebiegu w czasie. Potrzebne są dodatkowe badania, aby określić czas utraty aktywności urokinazy i lepiej określić źródło lub źródła inhibitorów urokinazy, zwłaszcza PAI-1, które wydają się wyjaśniać tę stratę. Niemniej jednak defekt przedstawiony w tym badaniu dostarcza biochemicznej podstawy do badania nowych możliwości w leczeniu pacjentów z tym ciężkim i niszczącym ostrym zapalnym procesem płucnym.
Uwaga dodana na dowód: Ponieważ niniejszy raport został przekazany do publikacji, Idell i wsp.35 wykazali redukcję aktywności urokinazy i wzrost poziomów PAI-1 za pomocą ARDS.
Finansowanie i ujawnianie informacji
Obsługiwane przez dotacje (HL 36563 i HL 23591) od publicznej służby zdrowia i American Lung Association.
Przedstawione w części na dorocznym spotkaniu American Thoracic Society, Las Vegas, 8-11 maja 1988 r.
Jesteśmy wdzięczni pani Ameeta Singhal za pomoc techniczną i dr. Taylor Thompson, John Munger, K. Atassi i F. Verra za uzyskanie niektórych próbek popłuczyn.
Author Affiliations
Z Wydziału Medycyny, Brighama i Szpitala dla Kobiet (PB, LZ, HAC) oraz Oddziału Anestezjologii, Massachusetts General Hospital i Harvard Medical School (KL, WZ), Boston; Wydział Położnictwa i Ginekologii, Uniwersytet w Lund, Lund, Szwecja (BA); oraz Szpital Henri Mondor, Créteil, Francja (F.LeM.). Zwróć się z prośbą o przedruk do Dr. Chapmana w Oddziale Oddechowym, Brigham i Szpitalu dla Kobiet, 75 Francis St., Boston, MA 02115.

[więcej w: za krótkie wędzidełko, zaburzenie afektywne dwubiegunowe, zapalenie nerwu twarzowego ]