Perspektywiczne badanie otyłości i ryzyka choroby niedokrwiennej serca u kobiet ad 5

Względne ryzyko niekrytycznego zawału mięśnia sercowego i śmiertelnej choroby niedokrwiennej serca (w połączeniu), według kategorii wskaźnika Quetelet w kohorcie amerykańskich kobiet w wieku od 30 do 55 lat w 1976 r. Kategoria referencyjna to kategoria o wskaźniku poniżej 21. Dla pozostałych kategorii otwarte słupki pokazują względne ryzyko dostosowane do wieku, a kreskowane kreski pokazują względne ryzyko dostosowane do wieku i palenia. Pionowe linie reprezentują 95 procent przedziałów ufności. Skorygowane względem wieku ryzyko względnego zawału mięśnia sercowego, śmiertelnej choroby niedokrwiennej serca i dławicy piersiowej wzrastało progresywnie wraz z każdą kategorią rosnącej względnej masy ciała (tabela 2). Continue reading „Perspektywiczne badanie otyłości i ryzyka choroby niedokrwiennej serca u kobiet ad 5”

Perspektywiczne badanie otyłości i ryzyka choroby niedokrwiennej serca u kobiet cd

Ciężary zgłaszane przez tę próbkę badanych były silnie skorelowane z rzeczywistymi pomiarami (Spearman r = 0,96), chociaż ciężary własne zgłaszane średnio o 1,5 kg mniej. [29] Różnica ta jest zgodna z różnicą pomiędzy losową przypadkową masą mierzoną ubraniem a porankiem waga mierzona w nagiej postaci, po oddaniu moczu. Uczestnicy kohorty Studium Zdrowia Pielęgniarki ważyły średnio o 3 kg mniej niż ogólnokrajowa próba kobiet w USA. 30, 31 Wskaźnik Quetelet (waga w kilogramach podzielona przez kwadrat wysokości w metrach) została wykorzystana jako miara otyłości. Indeks ten jest niezależny od wysokości (r = -0,03) i silnie związany z wagą (r = 0,86) .32 Kategorie indeksów Quetelet w naszych analizach były <21, 21 do <23, 23 do <25, 25 do <29 i . Continue reading „Perspektywiczne badanie otyłości i ryzyka choroby niedokrwiennej serca u kobiet cd”

Analiza genetyczna dziedzicznej predyspozycji do raka okrężnicy w rodzinie ze zmienną liczbą polipów gruczolakowatych ad 6

Takie allele mogą prawdopodobnie predysponować człowieka do rozwoju średnio 2 do 5 polipów, a nie 30 do 40 charakterystycznych dla rodziny. Tę spekulatywną hipotezę można przetestować za pomocą analizy sprzężeń za pomocą wysoce informatywnego zestawu markerów DNA dostępnych dla locus APC. Z drugiej strony, odziedziczona mutacja w niektórych rodzinach podatnych na raka okrężnicy może leżeć w loci innych niż APC – na przykład w loci zaangażowanych w progresję guza, takich jak locus p53 na chromosomie 17, lub w loci na chromosomie 18q.13 , 14 W jednym z opublikowanych badań podano powiązanie z locus Kidd na chromosomie 18 w grupie rodzin z rakiem okrężnicy i odbytu, niezwiązanych z polipowatością; jednak wykluczenie z analizy dwóch rodzin z nowotworami, które nie były rakami okrężnicy, nie zostało poparte formalnymi testami na heterogeniczność genetyczną.
Jest mało prawdopodobne jednak, że wszystkie przypadki raka okrężnicy są związane z odziedziczoną predyspozycją. Powszechną przyczynowość genetyczną można zachować przez mutację somatyczną tego samego genu, który jest dziedziczony w formie zmutowanej w rodzinach pokrewnych 353 iw rodzinach z gruczolakowatymi polipami coli. Continue reading „Analiza genetyczna dziedzicznej predyspozycji do raka okrężnicy w rodzinie ze zmienną liczbą polipów gruczolakowatych ad 6”

Analiza genetyczna dziedzicznej predyspozycji do raka okrężnicy w rodzinie ze zmienną liczbą polipów gruczolakowatych ad 5

W tej grupie nie wykryto polipów gruczolakowatych wśród członków, dla których dostępne były informacje na temat fenotypu. Najbardziej uderzającym odkryciem było to, że wszyscy czterej badani, u których prawdopodobieństwo przeniesienia zmiany genetycznej w locus APC było większe niż 0,95, w rzeczywistości mają dowody na wczesne polipy okrężnicy, mimo że nie spełnili wcześniej zdefiniowanych kryteriów diagnostycznych. Pacjenci VII-7 i VII-17, oboje po 26 lat, mieli po jednym polipie gruczolakowatym. Pozostali dwaj badani mieli również małą liczbę polipów; jeden (podmiot VII-13) miał dwa polipy w wieku 17 lat, a drugi (podmiot VI-16) miał trzy polipy przed ukończeniem 34 roku życia. Natomiast 15 z 16 osobników przewidywanych jako normalne na podstawie analizy genotypów markerowych , którego prawdopodobieństwo ryzyka było mniejsze niż 0,05, nie wykazywało widocznych zmian polipoidalnych podczas badania przesiewowego pod kontrolą endoskopową. Continue reading „Analiza genetyczna dziedzicznej predyspozycji do raka okrężnicy w rodzinie ze zmienną liczbą polipów gruczolakowatych ad 5”

General Ophthalmology 1989 Manual of Retinal Surgery

Podręczniki wprowadzające do specjalności medycznych i chirurgicznych rozwinęły się do tego stopnia, że opisują każdy możliwy aspekt specjalistycznego szkolenia. General Ophthalmology to tradycyjna książka wprowadzająca napisana w zwięzłym, pozbawionym zagrożenia stylu. Z założenia unika kontrowersyjnych tematów i obszarów niepewności. Ilustracje choroby przedstawiają klasyczne odkrycia; rysunki i tabele linii są używane w celu uproszczenia bardziej złożonych tematów. W wersji dwunastej tekst został odpowiednio zmieniony od czasu opublikowania ostatniej (1983) wersji, aby nadążyć za postępem w technologii okulistycznej, a także pojawieniem się nowych jednostek chorobowych. Continue reading „General Ophthalmology 1989 Manual of Retinal Surgery”

Operacja zaćmy i jej powikłania

Jest to piąta edycja pracy, która dla większości mieszkańców i praktyków stała się najczęściej cytowanym punktem odniesienia na temat chirurgii zaćmy. Poprzednie edycje zostały wydane w 1972, 1976, 1981 i 1984 roku. Nowe wydanie zostało napisane przez dr Normana Jaffe i jego dwóch synów, Marka i Gary ego. Nic dziwnego, że podkreśla raczej perspektywę rodzinną niż eklektyczną. Niekoniecznie jest to niekorzyść, ponieważ Jaffes mieli niezwykle szeroki kontakt ze wszystkimi aspektami operacji zaćmy. Continue reading „Operacja zaćmy i jej powikłania”